9 april 2026 op naar Ecuador
Vanmorgen om 5 uur ging de wekker. Alles was al ingepakt dus even ontbijten, aankleden en daar zijn Co en Lia al die ons zullen wegbrengen.
Het is druk op de weg maar het rijdt door dus we zijn mooi op tijd op Schiphol. De incheck gaat voorspoedig en de koffers zijn net binnen toegestane gewicht. Keurig gewicht verdeeld.
Natuurlijk altijd even extra controle van de handbagage van Martin met al die cameraspullen maar dat zijn we inmiddels wel gewend. En als dan niet eens de tas open hoeft, maar alleen het beantwoorden van de vraag wat ik voor werk doe met 'ik werk bij ING' genoeg is, kunnen we weer door.
Op naar de languit-bankjes achter de Starbucks vlakbij gate E2 en de kopie maken van dezelfde selfie-foto als vorige keer.
Onderweg wel wat turbulentie en natuurlijk altijd net als je met zo'n dienblaadje met eten voor je neus zit.
Na een voorspoedige vlucht van elf uur zijn we er. Helaas hangt er boven Ecuador een dichte bewolking dus kunnen we niets van de Andes zien. Pas als we vlak boven de luchthaven zijn is er zicht op de grond.
Na een soepele landing en een snelle douaneafhandeling wacht de ophaalservice met een prima leesbaar bordje. Iets anders dan in Thailand waar je ergens een briefje moet zoeken met een naam die heel anders kan zijn.
We zijn op de luchthaven keurig opgehaald en door de gids/transfer naar ons hotel Patio de Andaluz gebracht in het midden van Quito. De Engels sprekende gids verteld ons al veel over Ecuador en over een dag of vijf zullen we hem (Eddy) bij de Cotopaxi weer tegenkomen.
Het is een prima hotel, rustig en airco. Alleen die doet het niet echt maar de ventilator aan het plafond zorgt voor wat verkoeling.
Quito ligt op 2800m en het is na een lange vlucht even acclimatiseren. Het is zo'n 20 graden en een beetje luchtvochtigheid. Met een gratis welkomstdrankje komen we even op adem en dan gaan we even buiten kijken.
We lopen naar het centrale plein (Plaza Grande) hier om de hoek in het historisch centrum van Quito. Er staan mooie oude gebouwen waaronder de Cathedral Metropolitana de Quito. De gids had een restaurant getipt hier. Maar als we staan te kijken waar dat is, voelt Martin zich plots helemaal niet lekker worden dus snel naar buiten. Jammer dat wordt geen eten vanavond. Langzaam lopen we terug naar het hotel. Gelukkig niet ver weg. Martin gaat direct op bed.
Sonja loopt nog even naar een supermarkt voor bananen, Maria biscuits en Coca cola (altijd goed voor een maag die van streek is).
En dan gaat Sonja ook op tijd slapen want morgen om 6 uur vertrekt de transfer naar de eerst lodge in het nevelwoud Bellavista Cloud Forest Lodge.