13 april 2026 Bellavista Cloud Forest Lodge
We maken mooie dagen hier. Vandaag weer om 06.30 uur bij de verzamelplek en kijken wat er aan vogeltjes langs komt op het moment dat de zon zo'n beetje opkomt.
De Maskertrogons (Masked Trogon) laten zich goed zien en vangen motten uit de lucht die ze met huid en haar verorberen.
Het is nog lastig zo'n mot op te eten. Die vleugels zijn zo groot. Maar met flink schudden wordt de mot steeds slapper en is dan goed naar binnen te werken.
Ook leuke kleinere vogeltjes die passen in onze categorie van 'colorful pretty birds' komen af op de voederplaats.
Zoals de Vuurrmaskertangare (Flame-faced Tanager, Tangara parzudakii) met zijn fel oranje kopje en aqua kleur in de vleugels terwijl zijn buik van lichtgroen naar bruin loopt.
De Donkere Struikgors, Choco Brushfinch (Atlapetes crassus) is ook druk met het zoeken naar insecten en op de grond heeft hij deze zo te pakken.
Ook de Goudkruintiran (Golden-crowned Flycatcher, Myiodynastes chrysocephalus) heeft zijn ontbijt te pakken.
En zo staan we er dan bij, grote lens op de camera, verrekijker om de nek.
Een stelletje Toekanbaardvogels (Toucan barbet, Semnornis Ramphastinus) zit mooi naast elkaar in het zonnetje en poetst hun veren, zo nu en dan even zoenen en dan weer verder poetsen. Erg leuk.
De Bergmuisspecht (Montane Woodcreeper, Lepidocolaptes lacrymiger) maakt het zichzelf makkelijk. Er hangt hier een insecten val. Een soort wit gaas doek in een tunnel met bovenin een lampje. De hele nacht verzamelen zich hier insecten (voornamelijk motten). Dan moet je als vogel nog wel de val in durven vliegen maar als je dat durft kan je wel lekker makkelijk je ontbijt bij elkaar. Een prachtige mot met doorzichtige vleugels.
Hoog in de bomen in het schitterende ochtendzonnetje zit een prachtig klein bruin vogeltje, het is de Kaneeltiran, Cinnamon flycatcher (Pyrrhomyias cinnamomeus pyrrhopterus).
Het slot is voor een paar Zwartkruinbergtoekans (Plate billed mountain Toucan) die ook even bananen komen scoren.
We lopen terug richting ons verblijf om de camera weg te leggen maar dan zien we de Trogons vlak voor onze deur zitten. En hier kunnen we ze op ooghoogte fotograferen. Fantastisch. Het vrouwtje is wat minder spectaculair van kleur maar nog altijd prachtig.
Het is een koppel Maskertrogons (Masked Trogon, Trogon Personatus). Het mannetje is veel feller van kleur.
Ze schijnen hier vlakbij een nest te hebben.
Zo dichtbij konden we komen.
Al met al een mooi ochtendje vogeltjes kijken en dat allemaal nog voor het ontbijt. Om half tien gaan we hiken en zien wat we dan weer tegenkomen. Nu een ander pad want je weet maar nooit.
Gewapend met bamboe wandelstok en rubberlaarzen lopen we over de glibberige paadjes. Nooit vlak want we zitten hier op een heuvelrug. We wandelen de W route naar boven langs een stroompje. Hier is het bos iets meer open dan op de eerdere routes dus je kunt iets verder kijken dan de boom naast je en hebt ook iets meer kans op vogeltjes te zien dan. We zien ergens hoog in een boom vruchten hangen en op die vruchten zit een klein vogeltje te eten. We weten nog niet wat het is maar de gids vond het wel bijzonder dat deze geringd was.
Verder best bijzondere bloemen hier.
Een stukje verder zien we het kleine zwarte heen en weer hippende vogeltje dat je altijd hoort maar bijna nooit ziet (de naam is onbekend maar we noemen het voorlopig het verstop-pietje) maar die krijgen we niet op de foto.
Weer iets verder een mooi stel Zwartkruinbergtoekans die van de besjes zitten te snoepen.
We zien ook nog een Quetzal maar helaas vliegt die net weg als we de camera optillen, jammer want deze zie je niet zo vaak.
Een mooi rondje vanmorgen dus en we zijn rond 12 uur weer bij de Lodge. Even weer opladen, lunch om 13:00 uur en om drie uur de volgende hike.
Cloud Forest... nou, dat klopt. Je loopt echt in de wolken. Het is nat maar regent niet echt. Hele dunne miezer maar je wordt er niet zeiknat van. Gewoon in lange mouwen shirt wel met genoeg deet op want muggen zitten hier ook.
Mooie bloemetjes welke favoriet zijn van kleine vogeltjes die zich nu even niet laten zien.
Een dikke Andean giant earth worn. Mooie dikke regenwurm. Nou die heeft veel te eten hier. Dat moet ook want dit is een jonkie en nog maar 20 cm lang. Als volwassen aardworm kan hij wel een meter lang worden. Wat ook bijzonder aan deze aardworm is, is dat deze vijf harten heeft die twee bloedvaten samendrukken om het bloed door hun lange lijf te pompen.
Verder heel stil dus we draaien om en lopen rustig terug naar de lodge. Inmiddels is het echt gaan miezer regenen dus niet echt fijn. We komen nog een mooie grote spin tegen op de weg die snel wegrent. De omgeving is hierdoor nu wel echt Cloudforest. Echt schitterend.
Een kleine Eekhoorn komt even kijken of er nog wat te eten ligt.
Terug bij de lodge maar even kijken of we nu iets met foto's kunnen doen op de laptop. Gisteren lukte dat niet en hopelijk nu wel.
Vanavond hebben we de mazzel dat er twee verschillende soorten nachtdieren op de neergelegde bananen afkomen. Eerst de Olinguito (Bassaricyon neblina), de slankbeer. Eerst zit hij een tijdje tussen de palmboombladeren verstopt maar dan komt ie toch aangelopen over de balk.
Pakt rustig een banaan die goed zit vastgebonden dus hij is even bezig. Het is alleen een heel schuw beestje dus zodra de banaan los is verdwijnt hij weer in de bush. Goede foto's kunnen maken.
Terug aan tafel waar we net het toetje op hebben als we weer worden gewaarschuwd. Een nieuwe bezoeker. Een stuk groter en een stuk minder schuw. Het blijkt ook een andere soort te zijn: de Kinkajoe. Rustig pakt hij een banaan en begint te eten.
Ook deze heeft hele grote ogen waardoor we eerst dachten dat het een zelfde soort was. Maar niet dus. Dan heeft hij er genoeg van en klimt hij met zijn banaan hoog de boom in waar hij nog even blijft zitten om te eten.
Internet vertelt over deze soort:
De kinkajoe (Potos flavus), ook wel rolstaartbeer genoemd, is een nachtactief zoogdier uit de wasbeerfamilie dat in Ecuador leeft, vooral in de tropische regenwouden. Ze zijn boombewonend, eten voornamelijk fruit en staan bekend om hun lange, grijpstaart. Ondanks hun verborgen leefwijze, komen ze voor in heel het laagland van Ecuador, van de kust tot de Amazone.
Het is overigens behoorlijk aan het regenen nu. Nou ja we hoeven er ook niet meer op uit.