25 april 2026 Mexican Hat
We zijn aangekomen bij Mexican hat en na de lunch gaan we hier snorkelen. Helaas regent het pijpenstelen maar dan maakt niet zo veel uit want nat worden we toch.
Er is hier een kans op pinguïns, Galápagos pinguins wel te verstaan. De gids spot een paar pinguïns op de kant in een inham tussen de rotsen. Met de dingy proberen we dichterbij te komen wat nog lastig is door de stroming en de scherpe lava rotsen. We komen er dichtbij in de buurt en kunnen met de gopro en onderwater camera in de regen proberen een paar foto's te maken.
Even verderop besluit de gids dat we hier te water gaan. Dat is mooi want dan kunnen we terug zwemmen naar de pinguïns in de hoop dat ze er nog zitten. Best lastig met een flinke stroming tegen en een behoorlijke golfslag maar we doen een poging. Ze blijken al een stukje omhoog te zijn geklauterd maar we zien ze nog net.
Dan verder langs de kust snorkelen en tegen de stroming in is dat hard werken om vooruit te komen totdat we een hoek om zijn en in rustiger water komen.
We zien verschillende vissen en hele scholen dicht bij elkaar.
Mooi helder water maar geen zon dus we hopen dat er genoeg licht is in de opnames.
Dan zwemmen we de hoek om en dan blijkt daar ook nog een Galapagospinguïn op de lavarotsen te zitten. Je ziet hem net boven Sonja haar vingers.
We kunnen gelukkig dichterbij komen.
En hij blijkt niet alleen te zijn. Een tweede pinguïn is erbij komen zitten en dan ook nog een zeeleeuw, en een andere vogel in één beeld. Mooier kan je het niet krijgen.
De Galapagospinguïn (Spheniscus mendiculus) is een endemische soort (m.a.w. deze komt alleen hier voor). Het is de enige pinguïn soort die voorkomt op het Noorderlijk halfrond. Ze worden erg in hun soort bedreigd er zijn nog maar zo'n 2000 exemplaren. Ze leven voornamelijk bij de Westelijke Galapagos eilanden en dus ook hier. De Galapagospinguïn is de op een na kleinste soort ter wereld. Ze worden maar 53 cm lang. Oorspronkelijk was deze verwant met de Humboldt-pingïun welke voor de kust van Chili leeft in Zuid-Amerika maar al noordwaarts mee zwemmend op de zeestromingen kwamen ze bij de Galapagos eilanden terecht waar veel voedsel was dus ze besloten te blijven.
In de loop der tijd hebben ze zich wel aangepast aan deze warmere wateren. Ze hadden niet langer hun extra vet laag nodig om zichzelf warm te houden. Hierdoor zijn ze wat slanker en kleiner dan de Humboldt pinguïn.
Verder hebben ze hun gedrag aangepast om het niet te warm te krijgen. Ze verblijven voornamelijk in het koele water onder schaduwrijke overhangende rotsen. We hebben dus mazzel met het weer (de regen) waardoor we ze vandaag zien.
Naast dat de Galapagospingïun de schaduw opzoekt heeft deze geleerd hoe hij moet hijgen als een hond om koel te blijven. Ze eten voornamelijk kleine visjes zoals ansjovis en sardines. Wat ze soms wel 23 kilometer verderop vinden. Als de vogels ergens een broedplek hebben gevonden komen ze hier telkens terug.
Hun grootste bedreiging is het natuurfenomeen El Niño. Dit natuurverschijnsel komt voor langs de evenaar in de Oostelijke Grote Oceaan. In sommige jaren gebeurt het dat het normaal koele zeewater sterk wordt opgewarmd. Hierdoor is er minder voedsel beschikbaar en wordt het te warm voor de Galapagos pinguïn waardoor de populatie sterk uitdunt.
Dan roept Sebastian, een mede reiziger dat hij een zeeleeuw heeft gezien dus we spurten daar met flinke flipperslag naar toe. De pinguïn was toch weggewaggeld.
En wow dat is gaaf!
De zeeleeuw is aan het jagen op een school kleine vissen die uiteen dansen als de zeeleeuw op ze afzwemt. Het is net ballet.
De zeeleeuw draait alle kanten op en de vissen bewegen mee. Pech voor de zeeleeuw en mazzel voor de vissen er is er geen één gevangen.
De zeeleeuw komt geregeld even boven om lucht te happen en komt dan rakelings langs zwemmen.
Dan is het wel genoeg geweest, behalve dat er ook nog even een witpunt haai komt kijken. Die krijgen we net even in beeld maar ver en snel weg.
We gaan weer terug aan boord en kleden snel even om naar droge kleren want hierna volgt een wet landing op Mexican Hat. Wandelschoenen mee want het zijn lavavelden met scherpe randen.
Mexican Hat Island (Sombrero Chino) is een klein eilandje van 1 vierkante kilometer en ligt ten zuiden van het eiland Santiago. Het is ontstaan doordat er op Santiago een grote vulkaanuitbarsting was welke veel lava en rotsen uitspuwden. Later is er een kanaal ontstaan waardoor het eiland Mexican Hat is ontstaan.
We zijn nog niet geland of er komt een paar pinguïns aan zwemmen die vlak bij onze landingsplek in en uit het water springen op jacht naar visjes. Een prachtig gezicht en vlak voor onze neus.
We lopen hierna een stuk Mexican Hat op en zien mooie lavavelden. Gelukkig is het nu droog.
Op de rotsen lopen weer prachtig gekleurde krabben.
Terug bij de dingy spelen 2 hele jonge zeeleeuwen in de branding en ze laten zich leuk fotograferen. Het lijkt zelfs alsof ze terug zwaaien als we vertrekken.
Op de boot wacht weer een snack en een vruchtensap. Heerlijk. Wat kan het fijn zijn om vakantie te hebben